కలం, స్పోర్ట్స్ : ఆసియా క్రీడల్లో (Asian Games) చైనా మరోసారి తన ఆధిపత్యాన్ని చాటుకుంది. పతకాల పట్టికలో ఆ దేశానికి.. మిగతా దేశాలకు మధ్య భారీ తేడా కనిపించింది. చైనా ఏకంగా 169 స్వర్ణాలతో మొత్తం 341 పతకాలు సాధించింది. భారత్ మాత్రం 21 స్వర్ణాలతో మొత్తం 85 పతకాల వద్ద నిలిచింది. ఆసియా క్రీడలను భారత్ నాలుగో స్థానంతో ముగించినా.. చైనాతో ఉన్న గ్యాప్ మాత్రం మరోసారి స్పష్టమైంది. ఇది కేవలం పతకాల సంఖ్యలో తేడా కాదు. రెండు దేశాల స్పోర్ట్స్ సిస్టమ్‌ల మధ్య ఉన్న తేడాకు అద్దం పడుతోంది. చైనా ఏళ్లుగా అమలు చేస్తున్న పద్ధతుల్లో భారత్ నేర్చుకోవాల్సిన అంశాలు చాలానే ఉన్నాయి.
చిన్న వయసులోనే టాలెంట్ వేట
చైనా విజయానికి ప్రధాన కారణాల్లో ఒకటి చిన్న వయసులోనే ప్రతిభను గుర్తించడం. పిల్లల శారీరక సామర్థ్యం, ఆసక్తి, ఆటకు సరిపోయే లక్షణాలను పరిశీలించి.. వారికి సరైన క్రీడను ఎంచుకునేలా చేస్తారు. అక్కడ టాలెంట్ గుర్తింపు అనేది ఒక్కసారి జరిగే ప్రక్రియ కాదు. చిన్న వయసు నుంచే ఆటగాళ్లను గమనిస్తూ.. వారి ఎదుగుదలను నిరంతరం పరిశీలిస్తారు. ప్రతిభ ఉన్నవారికి ప్రత్యేక శిక్షణ అందుతుంది. భారత్‌లో కూడా ఇలాంటి ప్రయత్నాలు మొదలయ్యాయి. కానీ అవి ఇంకా అన్ని రాష్ట్రాలు, అన్ని క్రీడలకు సమానంగా విస్తరించాల్సి ఉంది.
అన్ని క్రీడలపైనా ఫోకస్
చైనా మరో బలం క్రీడల వైవిధ్యం. కేవలం ఒకటి రెండు ఆటలపైనే ఆధారపడకుండా.. అనేక ఒలింపిక్, ఆసియా క్రీడలు క్రీడల్లో పెట్టుబడులు పెడుతోంది. అథ్లెటిక్స్, స్విమ్మింగ్, జిమ్నాస్టిక్స్, డైవింగ్, వెయిట్‌లిఫ్టింగ్, షూటింగ్, టేబుల్ టెన్నిస్ వంటి విభాగాల్లో పెద్ద సంఖ్యలో పతకాలు సాధిస్తోంది. ఇక్కడే భారత్‌కు పెద్ద సవాలు ఉంది. క్రికెట్, షూటింగ్, రెజ్లింగ్, బాక్సింగ్, బ్యాడ్మింటన్, హాకీ వంటి కొన్ని క్రీడల్లో భారత్ బలంగా కనిపిస్తున్నా.. చాలా క్రీడల్లో మన బేస్ ఇంకా చిన్నదే. పతకాల సంఖ్య పెరగాలంటే కొన్ని స్టార్ స్పోర్ట్స్ నుంచి బయటకు వచ్చి.. పతకాలు ఎక్కువగా వచ్చే విభాగాల్లో కూడా బలమైన వ్యవస్థ నిర్మించాలి.
స్పోర్ట్స్ సైన్స్.. చైనా మరో ఆయుధం
చైనా విజయాన్ని కేవలం ఆటగాళ్ల కష్టానికి మాత్రమే ఆపాదించలేం. అక్కడ స్పోర్ట్స్ సైన్స్ కూడా కీలక పాత్ర పోషిస్తోంది. ఫిట్‌నెస్, డైట్, రికవరీ, బయోమెకానిక్స్, గాయాల నివారణ, మానసిక సిద్ధత.. ఇలా ఆటగాడి ప్రదర్శనలో ప్రతి అంశాన్ని శాస్త్రీయంగా పరిశీలించే వ్యవస్థ ఉంది. అంటే ఆటగాడు బాగా ఆడుతున్నాడా లేదా అనే దానికే పరిమితం కాకుండా.. ఎందుకు బాగా ఆడుతున్నాడు? ఎక్కడ మెరుగుపడాలి? శరీరంపై ఎంత భారం పడుతోంది? వంటి అంశాలను కూడా ట్రాక్ చేస్తారు. భారత్‌లో కూడా స్పోర్ట్స్ సైన్స్, హై-పర్ఫార్మెన్స్ సెంటర్లపై ఫోకస్ పెరుగుతోంది. కానీ ఈ సదుపాయాలు టాప్ ప్లేయర్లకే కాకుండా.. భవిష్యత్ ఛాంపియన్లకు కూడా అందుబాటులోకి రావాల్సిన అవసరం ఉంది.
అకాడమీ నుంచి అంతర్జాతీయ వేదిక వరకు
చైనా మోడల్‌లో మరో కీలక అంశం దీర్ఘకాలిక ప్లానింగ్. ఒక ఆసియా క్రీడలు కోసం మాత్రమే ఆటగాడిని సిద్ధం చేయడం కాదు. చిన్న వయసు నుంచి శిక్షణ మొదలుపెట్టి.. జాతీయ స్థాయి.. అంతర్జాతీయ స్థాయి.. చివరకు ఒలింపిక్స్ వరకు తీసుకెళ్లేలా ఒక మార్గం ఉంటుంది. భారత్‌లో ప్రతిభకు కొదవ లేదు. కానీ ఒక ప్రతిభావంతుడైన పిల్లవాడు జాతీయ స్థాయి ఆటగాడిగా ఎదిగే ప్రయాణంలో ఎన్నో అడ్డంకులు ఎదుర్కొంటాడు. శిక్షణ ఖర్చులు. సరైన కోచ్‌లు లేకపోవడం. మౌలిక వసతుల కొరత. పోషకాహారం. పోటీలు. గాయాల నిర్వహణ. కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితి. ఈ సమస్యల్లో ఒక్కటి కూడా ప్రతిభావంతుడి ప్రయాణాన్ని ఆపగలదు.
కుటుంబంపై భారం తగ్గితే.. ప్రతిభ నిలుస్తుంది
ఒక ఆటగాడు అంతర్జాతీయ స్థాయికి చేరాలంటే సంవత్సరాల తరబడి శిక్షణ అవసరం. ఆ సమయంలో కుటుంబానికి ఆర్థిక భారం ఎక్కువైతే.. చాలా మంది మధ్యలోనే ఆటను వదిలేస్తారు. చైనాలో వ్యవస్థాగత మద్దతు వల్ల ప్రతిభను ఎక్కువ కాలం కొనసాగించే అవకాశం ఉంటుంది. భారత్‌లో కూడా ప్రభుత్వ పథకాలు, స్కాలర్‌షిప్‌లు, టార్గెట్ ఒలింపిక్ పోడియం స్కీమ్, ఖేలో ఇండియా వంటి కార్యక్రమాలు కీలకంగా మారుతున్నాయి. కానీ ప్రతిభ గుర్తించిన రోజు నుంచి అంతర్జాతీయ పతకం సాధించే వరకు నిరంతర మద్దతు ఉండటం ఇంకా పెద్ద లక్ష్యంగా మారాలి.
స్కూల్ స్థాయి నుంచే మార్పు రావాలి
భారత్‌లో స్పోర్ట్స్‌ను ఇంకా చాలాచోట్ల చదువుకు ప్రత్యామ్నాయంగా చూస్తారు. కానీ పతకాల దేశంగా ఎదగాలంటే ఈ ఆలోచన మారాలి. స్కూల్ స్థాయిలోనే పిల్లలకు సరైన క్రీడా వాతావరణం ఉండాలి. శారీరక సామర్థ్యాన్ని గుర్తించే పరీక్షలు ఉండాలి. మంచి కోచ్‌లు ఉండాలి. పోటీలు పెరగాలి. అప్పుడే గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోనూ.. చిన్న పట్టణాల్లోనూ ఉన్న ప్రతిభ వెలుగులోకి వస్తుంది.
భారత్ దగ్గర కూడా బేస్
అయితే చైనాతో పోల్చి భారత్‌లో ఏమీ జరగడం లేదని చెప్పలేం. భారత్ గత కొన్నేళ్లుగా స్పోర్ట్స్‌పై పెట్టుబడులు పెంచుతోంది. ఖేలో ఇండియా, టాప్‌స్ వంటి కార్యక్రమాల ద్వారా యువ ప్రతిభకు అవకాశాలు పెరిగాయి. ఆసియా క్రీడల్లో 85 పతకాలు సాధించడం కూడా భారత క్రీడా వ్యవస్థలో మార్పుకు సంకేతమే. కానీ ఇప్పుడు ప్రశ్న పతకాల సంఖ్య పెరుగుతుందా? అన్నది మాత్రమే కాదు. 21 స్వర్ణాలను 40కి.. 40 నుంచి 60కి తీసుకెళ్లే వ్యవస్థ మన దగ్గర ఉందా? అన్నదే అసలు ప్రశ్న.
చైనా నుంచి నేర్చుకోవాల్సింది ఇదే
చైనా విజయాన్ని కేవలం భారీ జనాభా, డబ్బు, ప్రభుత్వ మద్దతుతో వివరించడం సరిపోదు. టాలెంట్‌ను ముందుగా గుర్తించడం. దానికి సరైన క్రీడను ఎంచుకోవడం. ఏళ్ల తరబడి శిక్షణ ఇవ్వడం. స్పోర్ట్స్ సైన్స్‌ను ఉపయోగించడం. మౌలిక వసతులు కల్పించడం. ఆటగాడికి ఆర్థిక, పోషకాహార భద్రత ఇవ్వడం. చివరి దశ వరకు పనితీరును పర్యవేక్షించడం. ఈ మొత్తం చెయిన్‌ను బలంగా ఉండటమే చైనా మోడల్‌లో అసలు బలం.
169.. 21 మధ్య దూరం
ఆసియా క్రీడలు పతకాల పట్టికలో చైనా 169 స్వర్ణాలు.. భారత్ 21. ఈ సంఖ్యలు కేవలం గెలిచిన పతకాలను లెక్కించవు. ఒక దేశం తన క్రీడా వ్యవస్థను ఎంత లోతుగా నిర్మించిందో కూడా చెబుతాయి. భారత్‌కు ఇప్పుడు ఉన్న టాలెంట్‌ను మరింత పెద్ద పతకాలుగా మార్చాల్సిన సమయం. చైనాను కాపీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ టాలెంట్‌ను గుర్తించడం నుంచి పతకం సాధించే వరకు ఒక బలమైన, నిరంతర వ్యవస్థను నిర్మించడం మాత్రం నేర్చుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ఆసియా క్రీడల్లో భారత్ సాధించిన 85 పతకాలు ఒక ముందడుగు. కానీ చైనాతో ఉన్న గ్యాప్.. ఇంకా వెళ్లాల్సిన దూరాన్ని గుర్తు చేస్తోంది.
